Nefes nefes sen kokarken hayat
Güneşin ilk ışıklarını topluyor avuçlarım..
Deli gönlüm savruluyor
Hüznümün boşaldığı karanlıklara….
Çıplak ayaklı nehirler yürüyor
Çöllerin diyarına….
Sırtında binlerce yıl….
Delice esiyor serseri bir umut…
yağmur yağıyor şehrin ışıklarına..
Sağanaklar sabırsız…
Pervazsızca dokunuyor saçlarıma…
Hükmü yok saçakların…
Karar verdim ben ıslanacağım…
yeryüzünü kucaklayacak ebemkuşaklarım…
Geri veriyorum hüzünleri yitip giden tüm aşklara..
tamamlayacağım yarım kalan şiirleri..
Yüzümü güneşe dönüp
mor bir gülüş konduracağım dudaklarına…
matemi bozulacak yalnızlığımın…
Özgürce kollarımı açıp haykıracağım solgun düşlere…
Haydi tutuklayın beni…
Kederleri azat ettim hücrelerinden…..
Ay harelerini bırakıyor pencereme…
Büyülü bir masalın ilk dokunuşları bu…
Çocuksu sevinçler kuşatıyor bedenimi
Okuduğum mektuplarla…
Hayallerim dağları aşıyor özlemler sızarken içime…
Muhteşem bir sabah doluyor
Kırmızı perdeli odaya…
Düşlerim ve yastığıma bırakılan mor menekşe
Hala uykuda…
Soruyorum içeriye sızan gün ışığına,
Gökyüzü hep böyle güzelmi..
Ve uzaklar bu kadar yakınmı balkonuma….
Bir tarafta Ganj nehri, bir tarafta munzur.
Hep birlikte yıkanıyor çocuklar..
Önlerinde güneş..
Arkalarında ise çözülmüş gölgeler…
